ΓΕΝΙΚΑ
Η οστεοχόνδρωση συναντάται κυρίως στην άρθρωση του ώμου σε νεαρούς σκύλους μεγαλόσωμων και γιγαντόσωμων φυλών. Η αλλοίωση εμφανίζεται στην οπίσθια αρθρική επιφάνεια της κεφαλής του βραχιονίου οστού. Η Οστεοχόνδρωση ξεκινάει ως διαταραχή της μετατροπής του χόνδρου σε οστό (ενδοχόνδρια οστεοποίηση) στην κεφαλή του βραχιονίου οστού. Η διαταραχή αυτή οδηγεί σε πάχυνση του χόνδρου που έχει ως αποτέλεσμα την ατροφία και τη νέκρωση των χονδροκυτάρρων. Η απώλεια των κυττάρων αυτών στις εν τω βάθει στοιβάδες του αρθρικού χόνδρου προκαλεί τη δημιουργία ενός κενού μεταξύ αυτού και του υποχόνδριου οστού. Στον παθολογικό αυτό αρθρικό χόνδρο μπορεί να δημιουργηθούν οποιαδήποτε στιγμή ρωγμές ακόμη και κατά τη διάρκεια φυσιολογικής δραστηριότητας του σκύλου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την επικοινωνία του αρθρικού υγρού με τον υποχόνδριο οστό και τη δημιουργία χόνδρινου κρημνού (cartilage flap). Όταν ο χόνδρινος κρημνός αποσπάται η οστεοχόνδρωση ονομάζεται αποσπαστική (osteochondritis dissecans). Σε αυτή τη μορφή οστεοχόνδρωσης εκδηλώνεται πόνος και χωλότητα. Ο χόνδρινος κρημνός μπορεί να διαχωριστεί πλήρως από τον υποχόνδριο ιστό και να μεταναστεύσει σε οποιοδήποτε σημείο της αρθρικής κοιλότητας.
Η οστεοχόνδρωση είναι μία πολυπαραγοντική πάθηση, με κύρια αίτια την κληρονομικότητα και τη διατροφή (υπερβολική ποσότητα τροφής, υπερβολική χορήγηση ασβεστίου). Άλλοι προδιαθετικοί παράγοντες είναι η ηλικία, το φύλο καθώς και πιθανοί τραυματισμοί.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται στην ηλικία των τεσσάρων με οκτώ μηνών. Οι πάσχοντες σκύλοι παρουσιάζουν χωλότητα σε ένα από τα πρόσθια άκρα τους. Παρόλο που τα συμπτώματα είναι εμφανή στο ένα μόνο άκρο, η πάθηση είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη (προσβάλλει και το άλλο πρόσθιο άκρο).

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση της διαχωριστικής οστεοχόνδρωσης βασίζεται:
* στην κλινική εξέταση και
* στις απεικονιστικές εξετάσεις (απλή ακτινογραφία ώμου),
με τις οποίες και γίνεται ορατό το οστικό έλλειμμα στην κεφαλή του βραχιονίου (εικόνα 1).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η συντηρητική θεραπεία (περιορισμός άσκησης, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και χονδροπροστατευτικές ουσίες) εφαρμόζεται σε σκύλους με μικρές αλλοιώσεις οστεοχόνδρωσης και ήπια συμπτωματολογία.
Η χειρουργική θεραπεία ενδείκνυται σε όλες τις περιπτώσεις με έντονη συμπτωματολογία καθώς και σε αυτές που δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική αγωγή. Η αφαίρεση του χόνδρινου κρημνού που λειτουργεί ως ξένο σώμα είτε δια μέσω αρθροτομής είτε αρθροσκοπικά, αποτελεί την ενδεδειγμένη χειρουργική θεραπεία. Συνοδεύεται με απόξεση και οστεοστιξία του πάσχοντος υποχόνδριου οστού, με σκοπό την αντικατάσταση του χόνδρινου ελλείμματος με ινοχόνδρινο ιστό. Σε εκτεταμένα σε βάθος χόνδρινα ελλείμματα, χρησιμοποιoύνται χόνδρινα αυτομοσχεύματα.
Η έγκαιρη διάγνωση οστεοχόνδρωσης και η χειρουργική αντιμετώπιση της παρουσιάζουν είναι κατά κανόνα πολύ καλή πρόγνωση.